"Ο λαός σου θέλει είσθαι πρόθυμος εν τη ημέρα της δυνάμεώς σου, εν τω μεγαλοπρεπεί αγιαστηρίω αυτού· οι νέοι σου θέλουσιν είσθαι εις σε ως δρόσος, η εξερχομένη εκ της μήτρας της αυγής." (Ψαλμός ρι' 3)

 Γεννήθηκα το 1978 στην Αθήνα και οι γονείς μου με μεγάλωσαν μαζί με τον αδελφό μου με πολλή αγάπη χωρίς να μας λείψει τίποτα. Ο παππούς μου ήταν ιερέας στην Ορθόδοξη εκκλησία και ο πατέρας μου υπήρξε κατά καιρούς ψάλτης και κατηχητής αν και είναι γιατρός στο επάγγελμα.

Εγώ πήγαινα κάποιες φορές μαζί με τον πατέρα μου στην εκκλησία καθότι είχα φόβο Θεού στην καρδιά μου, τις περισσότερες όμως από αυτές κουραζόμουν, διότι δεν καταλάβαινα αυτά που λεγόντουσαν. Θυμάμαι όταν ήμουν στο δημοτικό σχολείο μερικές φορές έκλαιγα και έλεγα στον πατέρα μου ότι δεν ήθελα να πεθάνει και εκείνος αυτό που μου έλεγε ήταν ότι ήταν ακόμη πολύ νέος. παρ' όλο που ήταν ένας θεοσεβής και θρησκευόμενος άνθρωπος δεν είχε την πίστη να μου μιλήσει για την αιώνια ζωή που δίνει ο Χριστός. ακολουθούσαμε μία θρησκεία όπως και ο περισσότερος κόσμος τυπικά.

  Το 1990 όμως, ένας συνάδελφος του πατέρα μου του μίλησε για μία εκκλησία, στην οποία ο Χριστός είναι ζωντανός και οι άνθρωποι λαβαίνουν Πνεύμα Άγιο, ενώ η σύζυγός του είχε θεραπευθεί από όγκο στο κεφάλι μετά από προσευχή. Ο πατέρας μου που αναζητούσε το Θεό στη ζωή του πήγε στην εκκλησία και ο Θεός τον επισκέφθηκε και τον αναγέννησε. Από τότε άρχισε να μας λέει στο σπίτι αυτά που άκουγε στην εκκλησία, ενώ μας εφοδίαζε με κασέτες με κηρύγματα μέσα από το Λόγο του Θεού. Ο αδελφός μου και εγώ τα ακούγαμε όλα αυτά, ενώ εμένα μου άρεσαν πολύ τα κηρύγματα, διότι γινόντουσαν σε απλή δημοτική γλώσσα και τα καταλάβαινα. Σύντομα πήγαμε όλη η οικογένεια στην εκκλησία και εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η όλη ατμόσφαιρα, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η αγάπη των πιστών που όλοι χαιρετούσαν εγκάρδια ο ένας τον άλλον με το τέλος της εκκλησίας. Από τότε αρχίσαμε να πηγαίνουμε τακτικά στην εκκλησία της Νίκαιας, ενώ παράλληλα συμμετείχαμε σε δύο κατ' οίκον συναθροίσεις που γινόντουσαν εκείνη την εποχή στο Διόνυσο και στην Εκάλη. Πραγματικά με ζέστανε η παρουσία του Θεού και η ανιδιοτελής και ανυπόκριτη αγάπη των αδελφών της εκκλησίας. Η καρδιά μου ήταν γεμάτη χαρά και όλη μέρα η σκέψη μου ήταν κοντά στο Θεό.

 Από τις πρώτες κιόλας μέρες μας στην εκκλησία αρχίσαμε να ζητάμε από το Θεό να μας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα, όπως λέει η Καινή Διαθήκη. Πραγματικά αισθανόμουν δυνατή την παρουσία του Θεού στις προσευχές που κάναμε, ενώ είχε δημιουργηθεί μία παρέα μικρών παιδιών, μεταξύ των οποίων και εγώ και ο αδελφός μου, που ήμασταν ομόψυχοι και μέναμε όλοι μαζί στις προσευχές. Εκείνη την περίοδο πήγαμε οικογενειακώς για Πάσχα στη Ρόδο. Εκεί ένα βράδυ κάτω από τη σβηστή λάμπα του δωματίου όπου μέναμε όλη οι οικογένεια, είδα μία φωτεινή μορφή, η οποία καθώς την κοιτούσα χωρίστηκε σε τρεις φιγούρες και πάλι έγινε μία. Κάθισα αρκετή ώρα και κοιτούσα με απορία και έκπληξη μέχρι που ξύπνησε ο πατέρας μου και τότε σταμάτησε η όραση. Ήταν ο τριαδικός Θεός που μου παρουσιάστηκε με αυτόν τον τρόπο. Ύστερα από ένα μήνα περίπου μας είχε καλέσει μαζί με άλλα παιδιά στο σπίτι του ένα από τα παιδιά της εκκλησίας για να παίξουμε. Αφού λοιπόν παίξαμε μέχρι το απόγευμα, αποφασίσαμε να γονατίσουμε να προσευχηθούμε για να λάβουμε Πνεύμα Άγιο. Πραγματικά, ύστερα από δύο ώρες στην προσευχή ήρθε ο Θεός και μου έδωσε την υπόσχεσή Του, η οποία είναι δωρεά για κάθε άνθρωπο. Ένοιωθα την παρουσία, την ευλογία, την ειρήνη, τη χαρά και τη δύναμη του Θεού να πηγάζει μέσα σε όλο μου το σώμα, ενώ άρχισα να μιλάω σε ξένες γλώσσες όπως ακριβώς το λέει η Αγία Γραφή. Ήμουν πια βέβαιος ότι ο Θεός είναι ζωντανός και αληθινός και με ακούει. Μετά από δύο μέρες πήραμε την απόφαση σαν οικογένεια και βαπτιστήκαμε στο νερό στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος εις άφεση αμαρτιών.

 Από τότε ακολουθώ με χαρά τον Ιησού Χριστό. Με βοήθησε να περάσω στο Πολυτεχνείο, ενώ στη συνέχεια μου χάρισε μία ευλογημένη κοπέλα, την Κατερίνα, με την οποία παντρευτήκαμε. Τώρα έχουμε τρία παιδιά και είμαστε χαρούμενοι, γιατί ο Θεός μας αξιώνει να εργαστούμε γι' Αυτόν βοηθώντας και άλλους ανθρώπους να Τον γνωρίσουν και να απολαύσουν την αιώνια ζωή. Περιμένουμε τη στιγμή που θα μας καλέσει κοντά Του.

Ο Θεός να σας ευλογεί.

Χριστόφορος Περάκης